Zgodnie z Art. 462. § 1 Kodeksu spółek handlowych do spółki w okresie likwidacji stosuje się przepisy dotyczące organów spółki, praw i obowiązków akcjonariuszy oraz inne przepisy działu, o spółce akcyjnej jeżeli przepisy  Rozdziału 7 „Rozwiązanie i likwidacja spółki” nie stanowią inaczej lub z celu likwidacji nie wynika co innego.

Stosowanie zatem art. 393 pkt 4 ksh  stanowiącego, iż uchwały walnego zgromadzenia, poza innymi sprawami wymienionymi w niniejszym dziale lub w statucie, wymaga nabycie i zbycie nieruchomości, użytkowania wieczystego lub udziału w nieruchomości, chyba że statut stanowi inaczej zostało wyłączone przez przepis szczególny jakim jest  468 § 1 Kodeksu spółek handlowych, który mówi, iż nieruchomości mogą być zbywane w drodze publicznej licytacji, a z wolnej ręki - jedynie na mocy uchwały walnego zgromadzenia i po cenie nie niższej od uchwalonej przez zgromadzenie.

Kodeks spółek handlowych nakazuje likwidatorom spieniężenie majątku spółki, pozostawiając im swobodę co do sposobu tego spieniężenia. Od uznania likwidatorów zależy więc, czy sprzedają oni w całości majątek, czy też będą sprzedawać go w częściach.

Sprzedaż majątku ruchomego nie jest obwarowana szczególnymi przepisami kodeksu spółek handlowych.

Zobacz: Bezpłatna porada prawna

W odniesieniu do zbywania nieruchomości, jak już zasygnalizowano na wstępie ustawodawca wprowadza wyraźne ograniczenie swobody likwidatorów. Nieruchomość może być zbyta za zgodą walnego zgromadzenia lub w trybie licytacji publicznej.