Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na odróżnienie odpowiedzialności za zobowiązania spółki wobec jej wierzycieli oraz odpowiedzialności osób trzecich wobec samej spółki.

Rozpoczynając od pierwszego rodzaju odpowiedzialności, należy zwrócić uwagę na regulację art. 291 Kodeksu Spółek Handlowych (dalej jako KSH), zgodnie z którą odpowiedzialność członków zarządu powstaje, gdy umyślnie lub choćby przez niedbalstwo złożyli oni fałszywe oświadczenie przy rejestracji spółki bądź podwyższenia kapitału zakładowego.

Nieścisłości owe dotyczyć mogą faktu rzekomego wniesienia całości wkładów na pokrycie kapitału zakładowego (początkowego lub podwyższonego), co w rzeczywistości nie miało miejsca. Sytuacja taka powodować może trudności w uregulowaniu zobowiązań wobec wierzycieli, gdy brak jest środków na spłatę długów (wówczas nastąpić powinno ściągnięcie od członków spółki nie wniesionej do tej pory części wkładów). Odpowiedzialność ta istnieje przez okres trzech lat od dnia zarejestrowania spółki bądź podwyższenia kapitału zakładowego.

Polecamy: serwis ABC spółek

Jeżeli egzekucja wierzycieli wobec spółki okazała się bezskuteczna, wówczas (powołując się na art. 299 KSH wprowadzający zdaniem części doktryny odpowiedzialność o charakterze gwarancyjnym dla wierzycieli) członkowie takiej spółki odpowiadają solidarnie za jej zobowiązania (§ 1).

Istnieje jednak możliwość uchylenia się od owej odpowiedzialności poprzez wykazanie, że we właściwym czasie złożony został wniosek o ogłoszenie upadłości lub też wszczęte zostało postępowanie układowe, ewentualnie udowodnienie braku winy członka zarządu, jeśli złożenie wspomnianego wniosku lub wszczęcie postępowania nie miało miejsca. § 2 omawianego przepisu wskazuje również na możliwość udokumentowania braku szkody po stronie wierzyciela i na tej podstawie uchylenia się od odpowiedzialności cywilnoprawnej.