Biegły rewident przeprowadza po raz kolejny badanie sprawozdania finansowego spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, która nie podlega obligatoryjnemu badaniu w myśl art. 64, ust. 1 ustawy o rachunkowości. Jednak badana jednostka dobrowolnie wprowadza do sprawozdania finansowego składniki majątku wykorzystywane w oparciu o umowę leasingu finansowego według brzmienia art. 3, ust. 4 ustawy o rachunkowości.

W poprzednich latach spółka korzystała z pewnych uproszczeń w sporządzaniu sprawozdania finansowego, na które zezwala ustawa, i nie ustalała wartości aktywów oraz rezerwy z tytułu odroczonego podatku dochodowego. Podmiot uprawniony do badania zatrudniający biegłego rewidenta posiada wewnętrzne regulacje w zakresie rachunkowości i rewizji finansowej, które stanowią, że niezależnie czy badanie sprawozdania finansowego ma charakter obligatoryjny czy fakultatywny, zaleca się, aby wszystkie jednostki objęte badaniem podlegały temu samemu prawu i nie stosowały uproszczeń. Uzasadnia się to tym, że nie powinno być spółek, które sporządzają sprawozdania finansowe według dwóch różnych zestawów regulacji rachunkowości (według pełnych i uproszczonych zasad wyceny).

Ustalenia biegłego rewidenta są następujące:
• nastąpiła zmiana polityki rachunkowości spółki, nakazująca stosowanie uproszczenia wynikającego z art. 3., ust. 6 ustawy o rachunkowości,
• skutki tych zmian wprowadzono w taki sposób, że zachowana jest porównywalność danych z danymi z roku poprzedniego,
• wartość składników majątkowych wykorzystywanych przez spółkę na podstawie umowy leasingu (w tym traktowanych dla potrzeb bilansowych jako leasing finansowy) wzrosła w badanym okresie ponad dwukrotnie.